Bugün kalemim ağır, mürekkebim ise hüzün kokuyor. İstanbul’un kalbinde, bir okulun koridorlarında yankılanması gereken neşeli seslerin yerini, sağır edici bir sessizlik ve feryatlar aldı. Henüz hayatının baharında, idealleri çantasından taşan Fatma Nur Çelik öğretmenimizi, korumaya ve büyütmeye çalıştığı bir elin hayattan koparışını izledik.
Bir öğretmenin vedası her zaman zordur ama bu veda, vicdanlarımızı darmadağın eden cinsten.
Bir Hayat, Bin Emek
Fatma Nur öğretmen, sadece bir isim ya da bir sayı değil; o, her sabah “Belki bir çocuğun dünyasını değiştiririm” diyerek evden çıkan bir umuttu. Tahtaya yazdığı her harf, öğrencilerine aşıladığı her fikir, aslında daha güzel bir dünyanın temel taşıydı.
Peki, ne ara bu kadar kirlendik? Şefkatle uzanan ellere, öfkeyle karşılık veren bu karanlık nereden besleniyor? 17 yaşındaki bir gencin zihnine, kendisini aydınlatmaya çalışan feneri söndürme cüretini kim, nasıl aşıladı?
Sadece Bir Öğretmen Değil, Geleceğimiz Öldü
Bu olay, sadece bir adliye vakası değildir. Bu; aile içindeki iletişimsizliğin, şiddeti kutsayan ekranların ve eğitimin kutsallığını yitirmeye yüz tuttuğu bir sistemin acı faturasıdır. Bir öğrencinin öğretmenine doğrulttuğu o öfke, aslında hepimize, toplumsal çürümüşlüğümüze doğrultulmuş bir aynadır.
“Bir öğretmenin ölümü, bir kütüphanenin yanması gibidir,” derler. Fatma Nur ile birlikte sadece bir can gitmedi; onun yetiştireceği binlerce mühendis, doktor, sanatçı ve en önemlisi “iyi insan” ihtimali de o koridorda can verdi.
Son Ders: Vicdan
Fatma Nur öğretmen son dersini sınıfta değil, bu gidişiyle tüm Türkiye’ye verdi. O dersin adı “Vicdan”dı. Artık okullarımızı sadece güvenlik kameralarıyla değil, sevgiyle, saygıyla ve birbirimize olan borcumuzu hatırlayarak korumak zorundayız.
Güle güle Fatma Nur öğretmen… Tebeşir kokulu ellerin, o tertemiz gülüşün ve yarım kalan hayallerin bize emanet. Seni unutmak, geleceğimize ihanet etmektir.
Mekânın cennet, ruhun şad olsun. Bizim sana borcumuz; senin o yarım bıraktığın iyilik tohumlarını, her şeye rağmen yeşertmeye devam etmektir. Fatma Nur öğretmenimize Allah’tan rahmet kederli ailesine başsağlığı diliyorum.
Tüm eğitim camiasının başı sağ olsun…
FERHAT CANBEY
